بالاخره بعد از 2 ترم پاس کردن همه واحدها در ترم سوم به علت همدردی با دوستان!!!چند واحد پاس نشد که هیچی طعم دلنشین مشروطی رو هم چشیدم و ترم چهارم رو با 12 واحد شروع کردم!!واقعا چه همدردی!! یعنی ممکنه کسی باور نکنه!!!خوب نکنه اصلا مهم نیست!!!
واقعا حیفم اومد تجربه نکنم!!اونجوری ها هم احساس بدی نداره یعنی کلا احساس خاصی نداره.من که اصلا ناراحت نشدم.خوب مگه میشه آدم دانشجو باشه و مشروط نشه!!پس چرا اصلا وجود داره!!تازه تنوع هم خیلی لازه !!(اونم چه تنوعی!!)
یعنی تا حالا کسی به نکات مثبت مشروطی فکر کرده؟؟؟؟من که فکر کردم و پیدا هم کردم:
فقط میشه 12 واحد برداشت.ممکنه ظاهرا خوب نباشه ولی فایده هم داره.همین 12 واحدی نبودن من در ترم پیش انتخاب واحد سخت کرده بود و کلی فکره منو مشغول کرد. ولی الان دیگه خیلی راحت واحدا انتخاب میشه و اجازه طمع کردن برای برداشتن درس های زیاد نمیده.
ترم بهار خیلی خیلی کوتاهه تا آدم به خودش بیاد میبینه روزای امتحانه.واحدهای زیاد اینجاست که حسابی فشار میاره آدم نفله میکنه.ولی امتیاز12 واحدی بودن(برای خودش کلی امتیازه!!چی خیال کردین؟!!)باعث میشه اینجوری نشه.
میبینین چه نکات مثبتی تو این مشروطی هست؟؟!!!!!!!!!
بازم هست ولی میترسم باعث بشه علاقه به مشروط شدن بالا بره بعد خدا بخیر کنه!!!!فقط خوبه یادمون باشه تنوع زیادم خوب نیست!!!