جشن مهرگان، پس از نوروز، بزرگترین جشن ایرانیان بوده است.این جشن به نام مهر (میترا) که فرشته ی برابری، دوستی، پیمان و روشنایی است برپا میگردد.بر پایه ی داستانهای کهن، در این روز، کاوه آهنگر، بر ضد ضحاک ماردوش، بیگانه ی بیدادگری که بر ایرانیان فرمان می راند، شورید و ایرانیان، فریدون – که دارای فره ایزدی بود – را به پادشاهی برگزیدند.این روز را می توان جشن بازیافتن آزادی و رهایی از ستم بیگانگان و نیز روز پیروزی نیکی بر بدی دانست.پادشاهان ساسانی در این روز، مردم را پذیرا  می شدند و هر کس می توانست برای دادخواهی، خود به نزد شاه می رفت.این جشن، به اندازه ای ارزشمند بود که پس از اسلام نیز از میان نرفت و در زمان خلفای اسلامی با شکوه تمام برگزار می گردید.هنوز هم در برخی کشورهای عربی، این روز به نام (مرجان) دستمایه ی برپایی جشن و پیکوبی است.از آیین این جشن در میان ایرانیان، پوشیدن جامه های نو، گستردن سفره های رنگین و نهادن آیینه، گلاب، نوشیدنی و به ویژه انار در آن سفره بود.